روابط عمومی دولتی و اصول تولید محتوا

روابط عمومی دولتی و اصول تولید محتوا

بگذارید ابتدا تکلیف خودمان درباره واژه تولید محتوا را روشن کنیم. دسته بندی تولید محتوا از نظر ما و اهل فن، محتواهای نوشتاری، دیداری و شنیداری است که با گسترش فضای مجازی شاهد مشاهده آن در یک فضا و همزمان هستیم. موضوعی که در صورت نداشتن کنترل کامل، به یک چالش عظیم برای روابط عمومی ها تبدیل می شود.

در این زمینه باید به چند ویژگی مهم توجه کرد که بنظرم ویژگی های اساسی در این زمینه هستند:

۱- ساختار ادبی در زمینه تولید محتوا:

از نظر همان شیوه های مناسب انشائی و املایی است. امروزه زبان فارسی به دلیل همین بی توجهی، مخصوصا در فضای مجازی دچار یک چالش بزرگی شده است که می تواند منجر به تخریب زبان فارسی شود.

ساختار ادبی

۲- ساختار علمی در زمینه تولید محتوا:

محتوای مناسب باید از اصول و خصوصیات علمی بهره مند باشد. علمی بودن به معنای مغلق گویی و اظهار فضل هایی که به سختی فهمیده می شوند نیست.

مقصود اینکه محتوا باید عقلانی،‌ استدلالی، مفید، همراستا با ادب و اخلاق و فرهنگ باشد.

علم

۳- ساختار مناسب در زمینه تولید محتوا:

مناسب بودن محتوا به معنای راضی کردن مخاطب به هر قیمت نیست. مناسب بودن محتوا به معنای تطابق آن با واقعیت و نیازهای واقعی است.

واقعیت منعکس کننده نوعی از تناسب محتوایی است و تامین نیازهای واقعی بازتاب دهنده ضرورتی است که جامعه به آن توجه دارد.

ایجاد ساختار جدید

بنابراین محتوای غیر مناسب به معنای محتوای خلاف واقع از یک سو و غیر مفید و غیر ضروری برای جامعه از سوی دیگر است.

۴-ساختار صادق برای تولید محتوا:

صداقت روح محتوا را تشکیل می دهد. صداقت با شفافیت و روشنگری نیز همراه است. محتوای صادق،‌ منعکس کننده جریان حاکم بر سازمان است که با خلوص و شفافیت لازم در معرض دیگران قرار می گیرد.

دروغ نگوییم
صداقت، یک بخش از محتوا نیست، بلکه همه محتوا است. بخشی که باید روابط عمومی با تمام وجود خود را موظف به اجرای آن بدانند.

چگونه ساختارهای حاکم بر روابط عمومی را تغییر و ارتقا دهیم:

حال وارد موضوع چالشی تری می شویم. باید دید با ساختارهای مطرح و شرایط حاکم بر روابط عمومی ها، می توان شاهد ارتقا روابط عمومی در زمینه های مطرح باشیم.

تغییر مسیر

یکی از مهمترین تحول هایی که با گسترش روابط عمومی ها در سطح کشور باید ایجاد شود، عبور از مفهوم تبلیغاتچی بودن و رفتن به سوی ارتباطی بودن آنها است.

تبلیغات در جای خود مناسب اند،‌ نگاه تبلیغاتی به موضوع و تبدیل روابط عمومی به یک بنگاه تبلیغاتی خطری است که باید خود سازمان ها جلو آن را بگیرند. چرا که باعث نابودی اعتماد مردم خواهند شد.

باید حرکتی ایجاد شود که افراد بیش از آنکه در صدد تبلیغات به هر قیمت باشند،‌ در صدد ارتباطات قیمتی و ارزشمند باشند.

به عبارت دیگر، ارتباطات یک قیمت و ارزش واقعی دارد که اگر محقق شود و به دست آید، بالاترین ارزش واقعی یک سازمان را تشکیل می دهد.

روابط عمومی های امروزین باید به دنبال این ارزش باشند و این ارزش باید به صورت جدی در سازمان ها شکل گیرد و توسط همه دست اندرکاران روابط عمومی مورد توجه قرار گیرد.

این خود یک ارزش واقعی به شمار می آید که نتیجه توجه و دقت و کار و تفکر دائمی در حوزه روابط عمومی است که توسط خانواده بزرگ روابط عمومی ها به مثابه یک آرمان بزرگ باید نهادینه شود.

هیچ نظری وجود ندارد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای جستجو تایپ کرده و اینتر را بزنید

سبد خرید